كاربرد "فطرت" به‌مثابه مبنای تعليم و تربيت انسان از منظر علامه مصباح (ره) با تأكيد بر آيات و روايات

به گزارش دبیرخانه همایش یکی از مقالاتی که مراحل پذیرش و چاپ را طی کرده است مقاله ای با عنوان «كاربرد "فطرت" به‌مثابه مبنای تعلیم و تربیت انسان از منظر علامه مصباح (ره) با تأكید بر آیات و روایات» است.

 

«كاربرد "فطرت" به‌مثابه مبنای تعلیم و تربیت انسان از منظر علامه مصباح (ره) با تأكید بر آیات و روایات»، اسلام و پژوهش‌های تربیتی، س14، ش1، پیاپی 27، بهار و تابستان 1401، ص73ـ86.

علی‌نقی فقیهی 

 

چکیده

مبنا بودن فطرت برای تعلیم و تربیت، مطمح‌نظر خاص بسیاری از اندیشمندان بزرگ اسلامى است. در این تحقیق، كاربرد فطرت به‌مثابه مبنای تعلیم و تربیت انسان از منظر علامه مصباح یزدی (ره) و با تأکید بر آیات و روایات بررسی شده است. روش تحقیق «توصیفی ـ تحلیلی» است. نتایج این تحقیق عبارت است از: 1. فطرت انسان مزین به ویژگی‌های درخشنده‌ای از حقیقت‌جویی و علم به خوبی‌ها و بدی‌ها و گرایش‌های شفافی است که از درون شکفته می‌شود و مسیر حیات سعادتمندانه بشر را ترسیم می‌کند؛ 2. انسان حتی در امیال به‌ظاهر مشترکش با حیوان، دارای ویژگی‌های خاصی است که مخصوص انسان است و حیوان در آن اشتراک ندارد؛ 3. تعلیم و تربیت اسلامی ـ تماماً ـ هماهنگ با فطرت است؛ 4. فطرت کاربردهای زیادی در زندگی آدمی دارد؛ از جمله مبنای تعلیم و تربیت است و تعیین اهداف تربیتی و کشف اصول تربیتی از آن، مسیر حرکت به‌سوی سعادت را ترسیم می‌کند؛ 5. استاد مصباح (ره) ویژگی‌های طبیعی‌شناختی و گرایشی انسان را مبانی تعلیم و تربیت دانسته است که به‌صورت گزاره‌های خبری مطرح می‌شوند؛ 6. درک فطری انسان از بایدها و نباید‌ها ارزشی حصولی نیست؛ بلکه حضوری است.